Bijpraten door Tjisse: Raad van Toezicht 19 november 2013

Door een werkgroep in Noord-Nederland is een voorzet gemaakt voor een identiteitsdocument. Daarin wordt heel kernachtig weergegeven wat we als kern van ons geloof zien en dat dit ook de basis is voor onze organisatie en onze kerntaak onderwijs. Het document beschrijft dit als volgt:

 

Kern/karakteristiek van ons geloof

 

  • De Bijbel is Gods Woord waarin de Here God zich aan ons heeft geopenbaard en waarin hij aan ons zijn wil heeft bekendgemaakt.
  • We zijn geschapen naar Gods beeld, dit betekent: De Here God heeft ons geschapen en spreekt ons aan om in relatie te leven met hem, met andere mensen en met de schepping.
  • Door de zonde hebben wij de relatie met God verbroken en wijken we af van zijn bedoeling. Als zondaren staan we schuldig tegenover God en zijn we zijn oordeel waard. Om onze zonde heeft God ons en de schepping overgegeven aan gebrokenheid en sterfelijkheid.
  • Redding uit de zonde is er alleen in de weg die God, uit liefde voor ons, heeft gegeven, namelijk verzoening door het offer van zijn eniggeboren Zoon, Jezus Christus, de Redder van de wereld. Door hem is er vergeving van zonden en herstel van de relatie met God de Vader, met elkaar en met de schepping en de hoop op het nieuwe volmaakte leven.
  • We krijgen Gods genade door Jezus Christus aan te nemen in geloof. Dat geloof is gave van God en wordt door de Heilige Geest in onze harten gewerkt. Hier hoeven en kunnen wijzelf niets aan bijdragen.
  • Wij zijn God dankbaar voor zijn redding. Wij zijn er van overtuigd dat Gods Geest werkt in de harten van zijn kinderen en dat zij daarom vruchten van de Geest laten zien. Als leerlingen/ discipelen van Jezus zijn we navolgers. Het is ons verlangen de opdracht van Hem te vervullen; namelijk om het evangelie in woord en daad te delen met andere mensen.

 

 

 

De Raad van Toezicht vond deze tekst een goede en inspirerende vertaling waar we voor staan. Het gevoel dat we een missie hebben om het goede wat we in ons onderwijs hebben met velen te delen kwam nadrukkelijk in de discussie naar voren. We kunnen een betekenisvolle bijdrage leveren, waarbij we er dankbaar voor mogen zijn dat we wat dat betreft ook in een rijke traditie staan.

 

Het opnieuw spreken over je identiteit zoals we er nu inzitten betekent dat we bezig zijn met herbronning van onze basis. Dat betekent een oude boodschap die we opnieuw moeten vertalen naar deze tijd. Dan komen we als vanzelfsprekend op de vraagstukken als toelatingsbeleid en benoemingsbeleid (personeel) uit.

Voor het toelatingsbeleid kennen we al een kader wat op zich veel ruimte biedt om met andere christenen onze rijkdom te mogen delen.

Wat betreft het benoemingsbeleid heerst ook het gevoel dat we niet blijvend kunnen vasthouden aan het criterium dat je belijdend lid moet zijn van de gereformeerde kerk vrijgemaakt of de christelijk gereformeerde kerk. Zo’n criterium zegt immers op zich niet of je ook inderdaad een actief christen bent. En dat laatste is nu net waar we graag samen in onze scholen vorm aan willen geven en wat we willen laten zien.

 

Dat is, eerlijk is eerlijk, nog niet zo eenvoudig. Want dat betekent dat we, wanneer we naar een ruimer benoemingsbeleid willen, heel erg goed van elkaar moeten weten waar we met z’n allen voor staan. Je kunt het zo zeggen: dan moeten wij als medewerkers samen die school in die principiele radicaliteit dragen. Dat vat je niet in mooie woorden en regels, dat vat je alleen in een omgeving die dat structureel tot in z’n botten in zich heeft.

 

Wanneer je er zo naar kijkt, betekent dat ook iets voor het proces wat je met elkaar in wilt gaan. Dan kun je beginnen door de formaliteiten (benoemingsbeleid) te veranderen. In onze discussie gisteravond kwam de vraag naar voren of je dan wel in de goede volgorde bezig bent. Het was mooi om te zien dat breed het gevoel leefde dat een andere benoemingsbeleid zeker een perspectief is, maar dat het er in de kern om gaat dat het gedragen moet worden door de organisatie. Dat is iets anders dan draagvlak creeeren! Dragen is dat wij de identiteit van de organisatie in ons denken en handelen op zo’n manier handen en voeten geven, dat daarmee vraagstukken omtrent toelating en benoeming eenvoudiger aan te pakken zijn, omdat we van te voren al weten dat het in de organisatie geborgd zit.

 

Daar gaan we dus de komende periode als het aan de RvT ligt op inzetten. Een hele positieve en gedreven insteek dus! Dat vraagt veel van iedereen. Van ons vraagt dat de wil om er in te investeren vanuit ieders persoonlijke gedrevenheid om hier te werken en ook de wil om daar tijd voor te willen nemen. Vanuit de RvT is ook nadrukkelijk aangegeven het proces te willen faciliteren, ook door het bieden van ondersteuning. Voor dat laatste ga ik een voorstel voor de RvT voorbereiden.

 

Een lang verhaal, maar van grote betekenis voor onze organisatie. We gaan er in de RvT nog verder over doorpraten en ik hoop jullie de komende tijd op de hoogte te houden van meer concrete stappen die we in het proces gaan nemen. Persoonlijk vind ik het erg mooi dat er vanuit de RvT nadrukkelijk oog voor is dat je er niet bent met “regels”, maar dat de kern van succes bij de medewerkers in onze organisatie ligt. Daar spreekt vertrouwen uit.